Zomer in Azië – Deel 5: Thuiskomen

Allereerst een gelukkig 2020 allemaal! Dat het maar een mooi en insectenrijk jaar mag worden! De afgelopen weken zijn er geen blogjes verschenen vanwege de drukke dagen rond kerst en nieuwjaar. Gelukkig zijn we daar inmiddels weer een beetje van bijgekomen, dus lijkt het me de hoogste tijd om eindelijk eens te vertellen over mijn belevenissen in de Filipijnen!

De vorige avond ben ik vanuit Bangkok naar Manila gevlogen, en daarvandaan weer door naar Cebu. In Cebu nam ik de bus naar het stadscentrum, een taxi naar de haven, en uiteindelijk nog de paar uur durende boottocht naar Bohol, waar ik aan het begin van de middag aankwam. Kortom, het was een lange, slapeloze nacht… Maar dat was het allemaal waard toen ik mijn schoonfamilie eindelijk weer zag na ruim een jaar en ik thuiskwam in mijn favoriete stadje op aarde: Jagna. Het huis van mijn vriendin en haar familie is klein maar fijn. En er zijn veel geleedpotigen te vinden! Gelijk de eerste avond heb ik dus mijn camera tevoorschijn gehaald om mijn eerste Filipijnse foto’s van het jaar te maken: een klein spinnetje op het plafond, dat precies mooi in het licht viel!

Een klein spinnetje, wachtend op zijn maaltijd!

Eén van de dingen die ik vooraf al besloten had, was dat ik wilde nachtvlinderen. Dit houdt in dat ik in het donker met een felle lamp en een wit laken nachtvlinders probeer te lokken, een hobby die ik ook in Nederland graag beoefen. Hiervoor had ik wel een goede menglichtlamp nodig en een wit laken, dus daar zijn we op de lokale markt naar op zoek gegaan. Tot mijn grote verbazing kon ik precies dezelfde lamp aanschaffen als degene die ik in Nederland gebruik, en dat voor zo’n 10% van de prijs! Lekkere deal hoor! Een geschikt laken vinden was ook geen probleem, dus kon ik die avond aan de slag. Ik heb genoeg mooie nachtvlinders gezien die avond, maar een van mijn hoogtepunten was toch wel een grasmotje: de ‘coral tree moth’ (Agathodes ostentalis).

De prachtige coral tree moth bij het nachtvlinderen

Een leuke plek in de buurt die we bezocht hebben is de hangbrug bij Garcia Hernandez. Hier vlogen veel libellen rond van de soort Neurothemis terminata, een soort die ik vorig jaar ook al op de foto had gezet (bekijk hier de blog). Toen ging het echter om een mannetje met opvallende rode vleugels, terwijl ik nu een vrouwtje met gele vleugels voor de lens had. Het was een warme dag waarop de libellen vooral weinig stil bleven zitten, maar met genoeg geduld kom je een heel eind: na een half uur sluipen en foto’s maken had ik eindelijk dat beeld te pakken waar ik zo op gehoopt had!

De geaderde en kleurrijke vleugels van deze libel zijn in het echt nog waanzinnig veel mooier!

Na een stukje gewandeld te hebben, kwamen we weer bij de brug aan en besloten we af te koelen in het water eronder. Vanwege de mooie rustige omgeving heb ik voor de verandering eens de groothoeklens op mijn camera gedraaid en een landschapje geschoten.

Een stromende rivier met rotsen onder de hangbrug

Een andere dag wilden we een bezoek brengen aan de beroemdste waterval van Jagna: de Kinahugan Waterval. Om de een of andere reden stond de plek niet goed aangegeven op mijn kaart, waardoor we plotseling bij de ingang van de Lonoy Cold Spring stonden. Deze koudwaterbron bleek een heerlijke plek om de dag door te brengen en te relaxen in het koele water. Bovendien vlogen er libellen die ik nog niet eerder gezien had: Rhinocypha colorata, een kleine libel uit het geslacht van de juweeljuffers. Met zulke fantastische kleuren kon ik me natuurlijk niet inhouden!

Van een afstandje leken de vleugels zwart, maar een beetje zonlicht toverde deze regenboog aan kleuren tevoorschijn!

Na een fijne dag bij de koudwaterbron wilden we toch die waterval nog even zien. Even navragen bij de lokale bevolking leverde al gauw de echte locatie van dit stukje natuurschoon op, en na goed zoeken hebben we het houten bordje en glibberige paadje naar de waterval weten te vinden. Achteraf gezien is het misschien maar goed dat we niet meteen naar de waterval waren gegaan: ik had vooraf aan de moeder van mijn vriendin moeten beloven dat ik er niet zou gaan zwemmen. Zij had namelijk gehoord dat er grote pythons in en om de waterval zouden leven. Aangezien op Bohol de tot 7 meter lange netpython voorkomt, een wurgslang die graag vanuit het water op prooien loert, leek het mij wel zo verstandig om op het droge te blijven! Jammer genoeg zijn we geen megaslangen tegengekomen, maar wel een fraaie waterval!

Mijn foto van de Kinahugan Waterval, helaas wel zonder enorme netpythons…

Een ander idee waar ik al een tijdje mee in mijn hoofd zat was een nachtelijke foto van een zeester. Daarom ben ik met mijn vriendin en haar zus in het pikkedonker naar het strand gegaan om zeesterren te zoeken, lekker avontuurlijk! Toch snapte niemand wat ik nou precies van plan was, zeker niet toen ik de zeester -die we na een half uur zoeken eindelijk gevonden hadden- niet van bovenaf maar van de zijkant belicht wilde hebben. Het licht van de zaklamp liet het vocht op de rotsen glinsteren en was voor mij precies genoeg om de foto te maken die ik in gedachten had! Zie hier, mijn persoonlijke interpretatie van een sterrenhemel!

Een nachtelijke sterrenhemel op het strand in Jagna

Op de terugweg vonden we ook nog een mooie schelp, waar ik meteen nieuwe inspiratie van kreeg. Even zorgen dat alles er goed bij ligt, de zaklamp goed richten, en ik kan aan de slag. Yes, mijn plan werkt! Achteraf heb ik nog een beetje geknutseld op de computer om de belichting te verbeteren, maar wat mij betreft is de foto best geslaagd! Hoera, een lichtgevende schelp!

Toch wel een uniek exemplaar, deze lichtgevende schelp!

Na het fotograferen van deze zeester en schelp is het al laat en tijd om naar bed te gaan. Het zijn een paar drukke dagen geweest, maar er komt nog zo veel meer moois aan! Tot volgende week!

2 Reacties op “Zomer in Azië – Deel 5: Thuiskomen

  • 8 januari 2020 at 22:57
    Permalink

    Al weer een mooi verhaal Quinten! En wederom prachtige foto’s’!

    Reply
  • 8 januari 2020 at 22:59
    Permalink

    Ongelooflijk, wat zijn het weer een prachtige foto’s. En waar haal je het geduld vandaan!
    Ik kijk iedere keer weer uit naar je volgende verslag. Je moet natuurfotograaf worden voor je beroep.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *