Woestijndieren in Nederland

Sommige dieren kun je alleen in moerassen vinden, andere alleen in bossen. Zo zijn er ook dieren in Nederland die alleen in zanderige gebieden voorkomen, die de “droogte en hitte” van deze Nederlandse miniwoestijnen nodig hebben om te overleven. Vandaag ben ik op zoek geweest naar een paar van deze bijzondere beesten.

Ik was nog niet aangekomen in het zandgebiedje, of ik zag al overal zandloopkevers wegrennen en -vliegen. Deze kevers heten zo omdat ze enorm hard over het zand kunnen rennen, maar als ze echt in paniek raken, kunnen ze ook erg snel vliegen. De kevers die ik zag bleken basterdzandloopkevers te zijn, prachtige roodbruine kevers met witte vlekken. Vooral de kleurrijke parelmoerglans van deze insecten is erg mooi om te zien.

Basterdzandloopkever van bovenaf
Een van de vele basterdzandloopkevers die ik vandaag heb gezien

Omdat zandloopkevers vleeseters zijn, hebben ze een paar grote kaken aan hun kop om de prooi aan stukken te scheuren. Op de close-up die ik van dit bloeddorstige beest heb gemaakt, zijn die kaken goed te zien.

Basterdzandloopkever van voren
Close-up van de kop van een basterdzandloopkever

Daarna zag ik ook nog een ander insect vliegen, een wesp uit de familie van de goudwespen. Deze wespen zijn vaak felgekleurd en dit exemplaar was daar geen uitzondering op. Het diertje had een donkergroen glanzend borststuk en een felrood achterlijf. Niet per se een woestijndier, maar wel erg mooi!

Goudwesp op het zand
Het goudwespje op het zand

Op een van de vele jonge sparretjes ontdekte mijn vader een aardhommel, een van de meest voorkomende hommels van ons land. Toen ik eraan kwam, schrok de hommel en probeerde hij zich snel uit de voeten te maken. Maar met zo’n zwaar lijf is het lastig om snel weg te vliegen, dus om te voorkomen dat hij viel, kon de hommel zich nog net aan een paar naalden vastgrijpen.

Aardhommel tussen de naalden
Hoewel de hommel bijna viel, nam hij nog wel de tijd om even naar de camera te zwaaien!

Het laatste dier dat ik tegenkwam was de grijze zandbij, hier had ik stiekem op gehoopt! Grijze zandbijen hebben een kaal zwart achterlijf en een borststuk met een dikke lichtgrijze vacht. De vrouwtjes van deze soort graven tunnels in het zand; iedere bij heeft haar eigen nest waar ze alleen in woont. Hoewel het solitaire bijen zijn, leven ze vaak in kolonies van heel veel nesten bij elkaar. Deze bijen gebruiken wilgenstuifmeel als voedsel, waardoor hun vliegtijd gebonden is aan de bloeiperiode van de wilgen, ongeveer van maart tot mei. Het eerste waar ik achterkwam toen ik deze bijen wilde fotograferen, is hoe ontzettend beweeglijk ze zijn. Ze vliegen de hele tijd vlak boven het zand en wanneer ze eindelijk gaan zitten, is dat alleen maar om een paar seconden later weer op te stijgen. Een lastig foto-onderwerp dus!

Grijze zandbij vanaf de zijkant
Deze grijze zandbij bleef net lang genoeg zitten om op de foto te komen!

De laatste foto van dit bericht is ook meteen de leukste! Het is een vrouwtje dat me vanuit haar holletje nieuwsgierig aankijkt, schattig toch?

Grijze zandbij in holletje
Kiekeboe!

De komende weken ga ik het behoorlijk druk hebben met school, maar ik zal mijn best doen om tussendoor nog even een kort berichtje te maken!

4 thoughts on “Woestijndieren in Nederland

  • 26 maart 2016 at 19:41
    Permalink

    Weer heel leuk Quinten. Mooie opnames.
    Nu eerst maar succes op school voor je examen.

    Reply
    • 28 maart 2016 at 17:57
      Permalink

      Dat gaat helemaal goedkomen! Dank u wel!

      Reply
  • 26 maart 2016 at 20:51
    Permalink

    Enorm leuke foto’s en verhalen erbij. Super! Met dezelfde inzet voor school als voor de natuur gaat het met je examen helemaal goed komen.

    Reply
    • 28 maart 2016 at 17:59
      Permalink

      Bedankt voor de leuke reactie Maarten, ik hoop het! 🙂

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *