Speldenknopjes in een hooiberg

In een gebied in de buurt van Beerze komt een heel bijzonder vlindertje voor: de sleedoornpage. Deze vlinders staan bekend om hun verborgen levenswijze en zijn vaak lastig te spotten (al merkte ik daar een paar jaar geleden weinig van…). Tellingen van deze soort worden gedaan door in de winter, wanneer de struiken kaal zijn, naar eitjes te zoeken, ten eerste omdat dat een betrouwbaarder resultaat oplevert (eitjes fladderen meestal nog niet in het rond en verstoppen zich ook niet in boomtoppen) en ten tweede omdat de eitjes in de winter makkelijker te vinden zouden moeten zijn dan de vlinders in de zomer. Ik was al een aantal jaar van plan om een keer op zoek te gaan naar die dingen, maar het kwam er telkens niet van… Onlangs ben ik toch even een middagje die kant op gereden om te zien wat er te vinden was. Dat zoeken bleek echter geen eitje te zijn (ja je leest het goed, ik heb die ongelofelijk slechte grap daadwerkelijk gemaakt…): na ruim een uur zoeken vond ik er eindelijk eentje!

Hoera, mijn eerste sleedoornpage-eitje!

Omdat ik een enkel eitje nog wat karig vond, besloot ik nog even verder te zoeken. Toen kwam ik erachter dat er nog meer interessante dingen te vinden waren op de sleedoorn. Op een takje trof ik een groepje cocons aan, ik vermoed van sluipwespen. Maar hoe dan ook, deze mysterieuze coconnetjes waren op dat moment een zeer welkom onderwerp.

Coconnetjes op de sleedoorn, misschien van een sluipwesp?

Kort daarna ontdekte ik gelukkig de jackpot: 7 eitjes op één klein struikje! Omdat er 2 keer 2 eitjes bij elkaar zaten, besloot ik daarmee aan de slag te gaan. Eerst een foto van wat verder weg van het ene paar. Ik schat in dat de eitjes zo’n 1 mm per stuk waren, erg klein dus! Op deze foto is dat goed te zien!

Hier is goed te zien hoe klein en onopvallend de eitjes in werkelijkheid zijn!

Van het andere paar heb ik daarna nog een close-up gemaakt. Op die manier is de bijzondere structuur van de eitjes wat beter te zien. Qua vorm zijn de eitjes wel wat vergelijkbaar met golfballetjes door de vele deukjes die erin zitten. Ik betwijfel echter of deze minuscule balletjes een slag van een golfclub zouden overleven…

Uiteindelijk is het best een leuke dag geweest. Natuurlijk wel behoorlijk veel zoekwerk, maar ik ben blij met de foto’s die het heeft opgeleverd!

1 Reactie op “Speldenknopjes in een hooiberg

  • 14 maart 2017 at 14:56
    Permalink

    Weer leuk en interessant om te lezen.
    Geweldig die gedetailleerde interesse en weergave.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *