Slowaakse insecten & een lang hoofd

Ik ben nu net een paar dagen terug uit het buitenland, waar ik weer wat leuke beestjes tegengekomen ben, dus het lijkt me wel tijd voor een nieuw blogbericht. De reis begon als een stedentrip naar Praag en Boedapest (tja, ik ging samen met een vriend en moest me ook een beetje aanpassen), maar de laatste paar dagen heb ik doorgebracht zo’n 50 km boven Bratislava aan de rand van de Kleine Karpaten, een laaggebergte in Slowakije. Midden in de natuur dus! Heerlijk om daar even tot rust te komen na een week in de drukte van de stad. Mijn eerste geleedpotige kwam ik echter niet daar tegen: in een stadspark in Praag vlogen vele vlinders rond, maar helaas had ik toen mijn camera niet mee. In Boedapest had ik die gelukkig wel bij me toen ik midden in de stad plotseling een Acrida conica op een muur zag zitten. Deze grappige sprinkhaan is herkenbaar aan z’n enorm lange kop, en wordt daarom in het Engels ook wel “giant green slantface” of “longheaded grasshopper” genoemd. Wat een geweldig beest! Ik heb hem op een struik gezet en ben aan de slag gegaan.

Portret acrida conica in Boedapest
Portret van de acrida conica uit Boedapest

In de bergen was het aantal insecten natuurlijk wel vele malen groter. Toen ik ’s avonds aankwam in Častá, waar ik overnachtte en waar ze volgens mij nog nooit buitenlanders hadden gezien, ben ik meteen een ronde gaan wandelen. Het gebied zag er leuk uit, maar helaas was het al te donker om foto’s te maken. De volgende ochtend ben ik vroeg opgestaan voor een lange wandeling in de omgeving. Al aan het begin kwam ik een sleutelbloemvlinder tegen, een vlinder die al een paar jaar op mijn verlanglijstje had staan, maar die ik nog nooit had gezien. Maar natuurlijk vloog deze prachtige vlinder snel een boom in toen ik dichterbij kwam om een foto te maken.

– Foto sleutelbloemvlinder, helaas ontbrekend… –

Vervolgens heb ik een heel stuk door het bos gelopen, zonder veel bijzonders aan te treffen. Wel kwam ik op een breed bospad een vlinder uit de familie van de zandogen tegen, volgens mij een soort die ik nog niet kende, maar voordat ik hem goed kon bekijken besloot ook deze vlinder er snel vandoor te gaan.

– Foto onbekende zandoog, helaas ontbrekend… –

Na nog een lang stuk door het bos kwam ik uit bij een druivenplantage, waar een grote vlinder rondvloog. Het kon hier gaan om 2 soorten: de grote boswachter of de kleine boswachter, met respectievelijk een voorvleugellengte van 29-33 mm en 27-34 mm. Eigenlijk slaan die namen dus helemaal nergens op. De vleugeltekening is dan ook nog eens precies hetzelfde, dus de enige manier om deze soorten te onderscheiden is aan de hand van de verschillend gevormde genitaliën. Maar daar kreeg ik de kans niet voor, want ook deze vlinder ging er na één slechte foto vandoor.

– Foto grote/kleine boswachter, helaas ontbrekend… –

Het spreekt voor zich dat ik na elke mislukte poging steeds een beetje chagrijniger werd. Daarom besloot ik dezelfde ronde nóg een keer te lopen, ik kon het namelijk niet over mijn hart verkrijgen om er zonder ook maar één geslaagde foto mee te stoppen voor die dag. Deze keer had ik gelukkig wel wat meer succes. Het begon allemaal met een pad die tegen een heuvel op klom…

Gewone pad klimt de heuvel op
Gewone pad klimt de heuvel op

Oké, een pad is dan wel geen insect, maar zo veel scheelt het nou ook weer niet: insecten hebben 6 poten, padden ook (op 2 poten na). Ook hebben padden 2 facetogen, net als insecten, alleen dan zonder de facetten. Dus eigenlijk is het bijna hetzelfde! Oké, genoeg slechte grappen, door met het verhaal. In het bos ontdekte ik nog een zijpaadje dat leidde naar een veldje dat vol zat met bruine blauwtjes. Eentje ging tussen de hoge grassprieten zitten, die door het tegenlicht als verticale strepen op de foto terug te zien zijn. Ik vind dit effect best wel gaaf!

Bruin blauwtje in de Kleine Karpaten
Bruin blauwtje met tegenlicht

Ook vlogen daar wat libellen rond, waaronder een zwervende pantserjuffer. Deze hebben we, net als de bruine blauwtjes, ook gewoon in Nederland, maar dat maakt deze libel niet minder mooi!

Zwervende pantserjuffer in de Kleine Karpaten
Zwervende pantserjuffer op een dode plant

Ook de blauwe breedscheenjuffers waren goed vertegenwoordigd op die plek. Wederom een soort die ook in ons eigen land veelvuldig rondvliegt, maar toen eentje op de fluitenkruid landde en zijn achterlijf ging schoonmaken, moest hij toch maar op de foto.

Blauwe breedscheenjuffer wast achterlijf in de Kleine Karpaten
Blauwe breedscheenjuffer wrijft zijn achterlijf schoon met zijn poten

Een paar bloemen verderop ontdekte ik ook nog een groene krabspin, dat is zo’n leuke spin die geduldig op een bloem blijft wachten tot een nietsvermoedend insect dichtbij genoeg komt om gegrepen te worden. Dit exemplaar ontving mij met open armen, oftewel in dreighouding.

Groene krabspin in dreighouding in de Kleine Karpaten
Groene krabspin in dreighouding

De volgende dag stond de Záruby op het programma, de hoogste berg van het gebied met een hoogte van 768 meter. Onderweg naar de top liep ik door een groot veld, waar veel roodstreephooibeestjes vlogen, een vlinder die ik nog nooit had gezien! Aangezien hooibeestjes zo’n beetje mijn favoriete vlinders zijn, was ik hier helemaal gelukkig! En dan ook nog in één keer een goede foto, ongelofelijk!

Roodstreephooibeestje in de Kleine Karpaten
Het roodstreephooibeestje, toch nog een niet-Nederlandse vlinder goed op de foto!

Op de top van de berg was het uitzicht erg mooi, maar de vele vlinders die er rondvlogen vond ik nog veel mooier! Toch eerst nog even een foto van het uitzicht met andere bergen in de verte.

Uitzicht vanaf de Záruby
Uitzicht vanaf de Záruby

Bij nader inzien bleken de meeste vlinders daar op de top algemene soorten te zijn, maar wat er wel rondvloog was de grote/kleine boswachter (de genitaliën heb ik niet op de foto, dus de soort zullen we nooit weten…)! Herkansing! En deze keer had ik gelukkig wat meer succes!

Grote of kleine boswachter op Záruby
De grote/kleine boswachter, wat een schoonheid!

Al met al is het geen topvakantie geweest wat de foto’s betreft. Voor mij is hij echter toch geslaagd: ik heb een aantal leuke dagen met mijn beste vriend doorgebracht en op het laatst ook nog een paar nieuwe vlindersoorten gezien om van mijn lijstje af te strepen!

One thought on “Slowaakse insecten & een lang hoofd

  • 10 augustus 2016 at 16:27
    Permalink

    Het is allemaal weer prachtig, zowel de foto’s als de omschrijving.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *