Natuur op Curaçao

De natuur op Curaçao is echt fantastisch! Onder water tenminste. Prachtige koraalriffen, zeeschildpadden, octopussen, vissen overal waar je kijkt. Boven water is dat anders. Het eiland kent op dit moment een periode van ongekende droogte: alles is op dit moment kaal, uitgedroogd en doods. Dieren sterven door uitdroging. Bomen vallen spontaan om doordat hun wortels niet meer stevig vastzitten in de kurkdroge grond. En elke dag temperaturen van ruim dertig graden maken het er ook niet veel beter op. Ik ben een paar weken naar Curaçao geweest, maar het viel niet mee om dieren te vinden, op de vele hagedissen na die je bij elke stap weg hoorde rennen en de leguanen die je zo nu en dan uit de bomen hoorde sodemieteren. De meeste dieren hielden zich overdag verborgen en kwamen pas ’s avonds of ’s nachts te voorschijn, wanneer de hitte wat minder was. Zo ook de vele landkrabben die zich daar in de bossen schuilhouden. In de grond zitten ze verstopt in holletjes, erg leuk om je hand in te steken als je het niet erg vindt om een vinger kwijt te raken. Toch waren de landkrabben goed te bewonderen, overal lagen restanten van deze beesten op de grond… Best triest, maar toch ook wel mooi op de foto om de extreme droogte te benadrukken. Op de volgende foto heb ik dat gedaan (helaas bedacht ik pas achteraf dat de groene bomen in de achtergrond het gevoel van droogte een beetje afzwakken, maar geloof me als ik zeg dat er maar weinig plekken met deze kleur te vinden waren!). Ik vind het leuk hoe het tegenlicht de oogjes laat oplichten.

Overblijfselen van een landkrab op Curaçao
De overblijfselen van een landkrab

Ook waren er overal landslakjes te vinden (Cerion uva) die vastzaten aan bomen, cactussen, rotsen en eigenlijk alles wat er maar te vinden was. Zo hangen ze het grootste gedeelte van het jaar, alleen in de regentijd in het najaar zijn ze actief. Toen ik twee van dit soort slakken zag zitten op een dood stronkje, vond ik dat ook wel typerend voor het Curaçaose klimaat.

Cerion uva in de droogte op Curaçao
Geduldig wachten deze slakken tot de regen komt

Ach, misschien ben ik iets té negatief geweest tot nu toe. Er zijn heus wel wat mooie plekjes te vinden op het eiland, zoals het Verloren Meertje, een vallei die in de regentijd in een groot meer verandert, nu een groene oase in een zee van bruin. Hier ben ik een aantal keren naartoe geweest en telkens verbaasde ik me weer over de vele libellen die er rondvlogen en de mooie vlinders. De libellen heb ik helaas niet goed op de foto gekregen, ze bleven maar vliegen, tijd om eventjes te rusten hadden ze niet. De vlinders gelukkig wel! Zo heb ik twee soorten mooi vast weten te leggen, namelijk de Agraulis vanillae en de Leptotes cassius (deze vlinders hebben geen Nederlandse naam, vandaar dat ik de Latijnse gebruik). De Agraulis vanillae is een prachtige vlinder die behoort tot de familie van de parelmoervlinders. Op het internet zijn veel foto’s van dit beestje te vinden, meestal alleen van de oranje bovenkant, maar persoonlijk vind ik de bijzondere tekening op de ondervleugels nog veel mooier!

Agraulis vanillae op bloem op Curaçao
Agraulis vanillae, rustend op een bloem

Een andere vlinder die ik vrij veel ben tegengekomen is de Leptotes cassius, een vlinder uit de familie van de blauwtjes. Deze vlinders waren wel behoorlijk schrikachtig, maar gelukkig vond ik een exemplaar dat rustig op een tak bleef zitten toen ik hem naderde.

Leptotes cassius op tak op Curaçao
Leptotes cassius op een tak

Maar in datzelfde gebied waren er ook nog andere beesten te vinden, zoals de zilveren tijgerspin, een spin die normaal gesproken een prachtige zilveren met donkerbruine tekening op het achterlijf heeft. Degene die ik vond, had dit helaas niet, ik vermoed dat dit beestje óf nog te jong is om die mooie kleuren te hebben, óf dat hij net verveld is. Toch maakte de bijzondere vorm van het lichaam deze spin een zeer geschikt onderwerp voor op de foto!

Argiope argentata in web op Curaçao
Een zilveren tijgerspin met een prooi in zijn web, gefotografeerd door een ander spinnenweb (de wazige lijntjes op de voorgrond), dit vond ik een mooi effect geven!

Het gebied rondom deze groene vallei was ook erg mooi. Her en der stonden tussen de kale bomen agaves, sommige bloeiend. De metershoge bloemstengels die uit deze vetplanten staken, waren erg indrukwekkend! Tegen een blauwe lucht met een heleboel veel kleine wolkjes leverde dit een bijzonder beeld op.

Bloeiende agave op Curaçao
Een bloeiende agave tegen een mooie lucht

Ook kleinere vetplanten deden het goed in dit gebied, op sommige plekken was de gehele bodem bedekt met een deken van vetplantjes! De kleine lichtroze bloempjes van deze planten waren echt prachtig!

Bodembedekkende vetplanten op Curaçao
Een bodem bedekt met vetplantjes

Natuurlijk kan ik deze blog niet publiceren zonder een paar foto’s te plaatsen van de oceaan die Curaçao omringt. Gelukkig heb ik die ook nog kunnen maken in het Christoffelpark, vlakbij Boka Grandi, een prachtig strandje waar ik gekampeerd heb. Ik had daar een baaitje ontdekt waar grote golven voorbij rolden en tegen de rotsen beukten. Eerst heb ik hier een foto met een snelle sluitertijd gemaakt. Hierop is te zien hoe een golf tegen de rotsen knalt en op het punt staat een hoger gelegen plateau, bedekt met een ondiep en glad laagje zeewater, te overspoelen.

Zee slaat tegen de rotsen op Curaçao
Een golf beukt tegen de rotsen bij Boka Grandi

Op dezelfde plek heb ik ook nog een andere foto gemaakt, nu vanuit een andere hoek en met een lange sluitertijd. Inmiddels was de zon al bijna ondergegaan. Ik heb een aantal van dit soort foto’s gemaakt, uiteraard vanaf het statief om geen bewegingsonscherpte te krijgen. Omdat de golven constant tegen de rotsen sloegen, sommige wat hoger dan andere, moest ik zo nu en dan even mijn spullen grijpen en wegrennen om te voorkomen dat alles nat werd! Hierdoor zijn er heel wat foto’s mislukt. Op deze foto, waarbij ik gelukkig wel mijn spullen even kon laten staan, is in de voorgrond te zien hoe een golf voorbij gaat en in de achtergrond hoe er zeewater van de rotsen stroomt.

Golf stroomt voorbij op Curaçao (lange sluitertijd)
De zee bij Boka Grandi met een lange sluitertijd

Op de ochtend dat ik terug naar Nederland vloog, bedacht ik nog dat ik helemaal vergeten was om de gestreepte anolissen die in de grote boom in de achtertuin van mijn oom en tante (bij wie ik logeerde) leefden op de foto te zetten! Dus terwijl mijn broertje zijn koffer aan het inpakken was, stond ik in de tuin hagedissen te fotograferen. Je moet op zo’n ochtend toch prioriteiten stellen, en mijn grootste was op dat moment om een gestreepte anolis te fotograferen. Helaas had dit mannetje geen zin om zijn opvallende geel met zwarte keelzak uit te zetten, maar toch vind ik de foto best aardig gelukt!

Gestreepte anolis in boom op Curaçao
Een gestreepte anolis, vanwege zijn leefplaats ook wel gestreepte boomhagedis genoemd

Ik heb het echt heel erg naar mijn zin gehad in de weken dat ik op Curaçao was, maar toch heb ik niet het gevoel dat ik er hele geweldige of bijzondere foto’s heb kunnen maken. In het komende blogbericht zal daar gelukkig verandering in komen…

4 Reacties op “Natuur op Curaçao

  • 22 juni 2016 at 21:38
    Permalink

    Heel verhaal Quinten met mooie foto’s.

    Reply
  • 23 juni 2016 at 02:40
    Permalink

    De foto’s vlinders bij het verloren meertje vind ik toch heel mooi! Leuk, ook weer wat geleerd over dushi korsou!

    Reply
  • 30 juni 2016 at 14:33
    Permalink

    Het ziet er naar uit, dat jullie samen een fijne tijd gehad hebben op Curcao! Mooie foto’s weer!

    Reply
  • 27 oktober 2019 at 18:23
    Permalink

    Waar is het verloren meertje?

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *