Een nacht langs de Vecht

Onlangs had ik het geweldige idee om in het pikkedonker weidebeekjuffers te gaan fotograferen. Toen de rest van het gezin ’s avonds naar bed ging, ben ik in de auto gestapt om naar de Vecht te rijden. Ik stap uit de auto, en… doodstil. Heerlijk! Gewapend met camera, statief en zaklamp ben ik op zoek gegaan om eindelijk de foto te kunnen maken die ik al zo lang in mijn hoofd had. In het begin vond ik vooral vliegjes en wat kleine waterjuffers, maar dat was niet waar ik naar op zoek was. Toch besloot ik een korte stop te maken bij een schietmot, die er leuk bij hing. Hoewel schietmotten nauw verwant zijn aan de vlinders, vormen ze toch echt een aparte orde binnen de insecten. In tegenstelling tot vlinders hebben schietmotten namelijk behaarde vleugels in plaats van geschubde, en leven de larven, kokerjuffers genaamd, veelal onderwater.

De schietmot bewoog de antennes heftig op en neer, wat door de langere sluitertijd mooi te zien is in deze foto

Na lang zoeken had ik nog steeds geen weidebeekjuffer gevonden… Blijkbaar zaten ze goed verstopt. Daarom heb ik me een hele tijd beziggehouden met een klein geaderd witje dat in het gras zat. Inmiddels was er al een flinke laag dauw ontstaan, dus dan is een mooie foto maken toch een stukje makkelijker! Kleur was er sowieso al niet zoveel, maar door het contrast maakte een omzetting naar zwart-wit het beeld nog mooier!

Een klein geaderd witje met tegenlicht

Inmiddels was het al 1:30 en had ik de hoop op een weidebeekjuffer opgegeven. Ik was moe en kon alleen nog maar aan dat zachte, warme bedje denken, dus ik besloot naar huis te gaan. Uiteraard was dat het moment dat ik hem zag zitten. Parmantig hing hij daar in het riet een dutje te doen: de weidebeekjuffer! Alle materialen konden dus weer uit de tas tevoorschijn komen en ik ging aan de slag. Een stuk of 60 foto’s heb ik gemaakt, allemaal precies hetzelfde, maar telkens net iets anders qua belichting – dat krijg je als je die handmatig met een zaklamp moet regelen. Ik bekeek de foto’s die ik gemaakt had, en ergens halverwege had ik hem. YES! Precies het beeld zoals ik dat in mijn hoofd had, maar dan op de camera! Ik moet niet te arrogant worden natuurlijk, maar persoonlijk vind ik dit een van mijn beste foto’s aller tijden!

De nachtelijke weidebeekjuffer; alles wat ik ervan gehoopt had en meer!

Daarna ben ik naar huis gegaan, waar ik eindelijk kon slapen, net zoals mijn website voorlopig. Overmorgen vroeg zit ik namelijk in het vliegtuig naar Luang Prabang, in Laos! Na 4 weken rondreizen door de ongerepte natuur die dat land rijk is, zal ik de grens oversteken naar Thailand, vanwaar ik na een paar dagen naar de Filipijnen zal vliegen. In totaal wordt het een vakantie van 2 maanden, en ik heb er zoooo ongelofelijk veel zin in! Stel je toch eens voor wat een blogjes dat gaat opleveren… ­čÖé

4 Reacties op “Een nacht langs de Vecht

  • 14 juni 2019 at 19:13
    Permalink

    Wauw prachtige foto Quinten! Een hele fijne vakantie gewenst!!!

    Reply
  • 14 juni 2019 at 19:27
    Permalink

    Schitterende foto. Goede reis gewenst!

    Reply
  • 14 juni 2019 at 21:40
    Permalink

    Ik heb hier maar een woord voor Quinten: Fantastisch!!!!.
    Kijken uit naar alle foto’s bij je terugkomst over 2 maanden.
    Veel succes!

    Reply
  • 20 juni 2019 at 11:07
    Permalink

    Een origineel idee om in het pikkedonker op zoek te gaan. En een prachtig resultaat ervan.
    Chapeau!
    En Luang Prabang moet ook prachtig worden. Ben er zelf ooit ook geweest. Wel de monniken wat in de bedelnap geven, h├Ę.
    Groet, Sjors

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *