De Superblog – verhalen uit de natuur

Welkom terug op de website! Ik weet het, het is al weer veel te lang geleden dat ik mijn laatste blogje heb geschreven… Altijd druk, druk, druk, aan de studie, bijna geen tijd voor andere dingen… Maar gelukkig ben ik daar voorlopig even klaar mee en heb ik nu alle tijd van de wereld. Daarom presenteer ik met trots: “De Superblog” oftewel mijn grootste bericht ooit! Aan de hand van 23 foto’s en bijpassende verhalen ga ik jullie meenemen op mijn avonturen van het afgelopen jaar. Hopelijk kan ik hiermee het tekort aan blogjes enigszins goedmaken. Laten we beginnen!

Gewone wegwesp

Op een zonnige dag in het voorjaar van 2018 ontdekte ik op de Wolfhezer Heide twee bijzondere diertjes: het bleek te gaan om gewone wegwespen, uit de familie van de spinnendoders. Deze wespen zijn gespecialiseerd in het vangen van spinnen, die ze met hun steek kunnen verlammen. Vervolgens wordt deze spin meegesleept naar het nest en begraven, waar de wesp een eitje op de spin legt. Eenmaal uitgekomen kan de larve zich dan aan de nog levende spin te goed doen. Beetje luguber, maar zo is de natuur nou eenmaal: de een zijn dood is de ander zijn brood. Extra bijzonder was dat het bij mijn vondst om 2 wegwespen ging, die fel aan het vechten waren om één buitgemaakte wolfspin! Wat een strijd!

Vechtende spinnendoders

Aardbeivlinder

Een ander diertje dat in het voorjaar te vinden is, is de zeldzame aardbeivlinder. Waarom die opvallende naam? Geen flauw idee! Maar dit leuke kleine vlindertje is zeker de moeite waard om te fotograferen!

Aardbeivlinder bij ochtendgloren

Veelvraat

Een nachtvlinder die kenmerkend is voor de heidevelden in het binnenland is de veelvraat. Deze soort kom ik meestal tegen als rups, een flink beest met een dikke bruine vacht, maar afgelopen jaar had ik in Planken Wambuis het geluk om een net uit de pop gekomen vlinder aan te treffen! Ik kon dus rustig mijn gang gaan terwijl de vlinder de vleugels vol pompte met bloed om te kunnen vliegen. Best een geslaagd plaatje, al zeg ik het zelf!

Close-up van de veelvraat in zwart-wit

Bleek bosvogeltje

Het bleek bosvogeltje is een uiterst zeldzame orchidee in Nederland, alleen in Zuid-Limburg komt hij op een paar plekjes voor. Met een excursie van de studie vorig jaar zijn we vele orchideeën tegengekomen, met deze beauty als hoogtepunt!

Het prachtige, maar zeldzame bleek bosvogeltje

Buffelcicade

Wat later in het jaar, in de zomervakantie, ben ik weer teruggekeerd naar Limburg met twee doelsoorten: het staartblauwtje (een vlinder) en de buffelcicade. Die eerste soort heb ik wel gezien, maar tot een prachtige foto mocht het helaas niet komen… De buffelcicade is gelukkig beter geslaagd. Dit beestje uit de familie van de bochelcicaden komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika, maar heeft zich hier gevestigd als exoot. In 2003 is hij voor het eerst in Nederland waargenomen, maar voorlopig is de verspreiding beperkt gebleven tot wat plekken in Limburg. Misschien dat dat in de toekomst wel zal veranderen…

De buffelcicade, een klein maar bijzonder insect!

Steenbreekvaren

Tijdens een korte vakantie met het gezin in de Belgische Ardennen heb ik een bezoek gebracht aan de prachtige Fondry des Chiens. Dit zinkgat, waaruit vroeger ijzerhoudende mineralen werden gewonnen, is het leefgebied van vele zeldzame plant- en diersoorten. Een van de planten die onderin het ravijn groeit is de steenbreekvaren. In Nederland vrij zeldzaam, maar daar op elke rotswand te vinden!

De steenbreekvaren in de Fondry des Chiens

Ook met mijn oude Trioplan-lens besloot ik de steenbreekvaren te fotograferen, wat al meteen een heel ander effect geeft.

De steenbreekvaren met de Trioplan

Koninginnenpage

Op een heuvel een paar kilometer verderop stond me nog een nieuwe verrassing te wachten: koninginnenpages! Ook in Nederland komt dit prachtbeest voor, maar niet in de aantallen die ik daar aantrof! Ik besloot de plek te onthouden en er de volgende ochtend met zonsopkomst terug te keren. Na lang zoeken heb ik een slapende koninginnenpage kunnen vinden, maar zon? Nee hoor…

Close-up van de prachtige koninginnenpage

Maar, zoals wel vaker, zat het mij niet tegen en liet de zon zich toch nog even zien! Net lang genoeg om deze foto te kunnen maken!

De zon is op, de vleugels gaan open!

Bedauwde spin

Op een rustige herfstochtend besloot ik weer eens een bezoekje te brengen aan de Wolfhezer Heide. Daar bleek alles bedekt te zijn onder een dekentje van dauw. In een van de vele bedauwde spinnenwebben zag ik een spin hangen, die zelfs druppels op de poten had! In combinatie met het zachte ochtendzonnetje bood dat natuurlijk de ideale gelegenheid om een mooi plaatje te schieten!

Dauw, dauw, overal dauw!

Beukenbos

In de herfst en winter ben ik bijna niet aan fotograferen toegekomen. Toch vond ik op een zonnige herfstdag in een oud beukenbos het zonlicht en de schaduwen zó mooi, dat ik toch even de camera heb gepakt. Lekker donker en herfstig, maar toch heeft de foto een warme uitstraling.

Zon en schaduw in een herfstachtig beukenbos

IJsbubbels

Tegen het eind van de winter had het nog een paar nachten goed gevroren. Daarom ben ik naar het Rechterense Veld gegaan om te kijken of daar nog wat te beleven viel. Dat viel wat tegen, maar ik heb me goed vermaakt met wat kleine bubbeltjes in het ijs. ISO (lichtgevoeligheid) op 12.800, dus lekker veel ruis, want dat vind ik soms echt wat toevoegen aan een foto!

Een bevroren symfonie

Krokussen en bijen

En toen was het al weer lente! De eerste bloemen verschijnen, de vogels gaan weer fluiten, en… de eerste bijen vliegen weer. In deze foto heb ik ervoor gekozen om niet op de bij scherp te stellen, maar juist op de schaduw op de krokus.

Elk jaar is het weer een feestje om de eerste bijen te zien!

Gevlamde vlinder

Een van de meest spectaculaire nachtvlinders van Nederland is wat mij betreft de gevlamde vlinder. Na twee mislukte pogingen vorig jaar is het me eindelijk gelukt een foto te maken! Helaas is het een erg bijzondere vlinder, die bijna nooit stil gaat zitten, wat betekende dat rondom dit ene exemplaar nog een aantal andere natuurfotografen stonden te dringen… Dan is de lol er ook snel vanaf.

De prachtige gevlamde vlinder

Mijnspin

Wisten jullie dat we in Nederland onze eigen inheemse vogelspin hebben? Ik niet namelijk, tot een paar jaar geleden. De mijnspin heeft niet zoals de meeste spinnen de gifkaken gekruist, maar parallel aan elkaar, iets wat vogelspinnen ook hebben! De volwassen spinnen bevinden zich vrijwel hun hele leven onder de grond, maar de jonge mijnspinnen maken bovengronds een web en laten zich vandaar aan een spindraad meevoeren door de wind om zich te verspreiden. In hetzelfde gebied als van de gevlamde vlinder had ik ook een paar jonge mijnspinnetjes ontdekt, klaar om de wijde wereld in te zweven!

Jonge mijnspinnen die op het punt staan weg te zweven

Gewone esdoorn

Inmiddels was de lente echt begonnen en werden de bomen langzaam weer groen. Bij een groepje jonge esdoorns kon ik het niet laten om mijn camera er even bij te pakken en wat plaatjes te schieten. Wel een gekke witbalans voor bijzondere kleuren natuurlijk…

Verse esdoornbladeren en een gekke witbalans

Bosanemoon

Ook de eerste bosbloemen lieten zich inmiddels zien. Deze bosanemoon is een typische voorjaarsgeofyt: de planten bloeien al wanneer het bladerdak nog open is en ze voldoende zonlicht kunnen vangen. Op de foto kun je goed zien dat de beuken boven de bosanemoon inderdaad nog geen bladeren hebben.

De bosanemoon, een typische voorjaarsbloeier

Kievitsbloem

Ook de kievitsbloem is een echte voorjaarsbloeier, maar dan juist in het open veld. Of, in mijn geval, langs de snelweg, omdat de meeste andere groeiplaatsen erg kwetsbaar zijn! Een paar jaar geleden had ik al mooie foto’s vanaf de zijkant gemaakt, zoals iedereen dat doet. Daarom besloot ik het nu anders aan te pakken: groothoeklens op de camera en vol van onderen fotograferen!

De zeldzame kievitsbloem vanuit een ander perspectief

Bloeiend gras

Net als alle planten hebben ook grassen een bloeiwijze, zij het wat minder opvallend. Tegen het licht van de ondergaande zon zijn mooi de helmknoppen te zien die uit de aar steken.

Bloeiend grasje tegen de ondergaande zon

Waterjuffer

Ik had laatst een briljant idee in mijn hoofd met oranjetipjes, volle maan en een groothoeklens. Helaas kwam ik er in het pikkedonker achter dat het veld waar ik de oranjetipjes altijd fotografeerde nu begraasd wordt door koeien… Dan maar plan B: kijken of er iets te vinden is bij de nabijgelegen vijver en daar gaan improviseren. Na even zoeken vond ik vlak langs het water een slapende waterjuffer, hangend in een scherpe boterbloem. Ik heb dus de Trioplan op mijn camera geschroefd en ben aan de slag gegaan. Het effect dat deze lens geeft aan het weerspiegelde licht van de volle maan vind ik echt geweldig!

Waterjuffer in het maanlicht

Akkerhoornbloem

Langs de Vecht bij Dalfsen had ik een leuk plekje ontdekt met veel akkerhoornbloemen. Ik besloot er met zonsondergang terug te keren en te wachten op het moment dat de zon bijna onder was. Toen heb ik ervoor gekozen om één bloem scherp in beeld te brengen en de rest in de achtergrond te laten vervagen. Het resultaat is een hoop grillige vormen in de achtergrond.

Grillige vormen van de akkerhoornbloemen

Glassnijder

De glassnijder is een vrij algemene libel die vooral in laagveengebieden kan worden aangetroffen. Onlangs had ik het geluk er eentje in mijn achtertuin te hebben. Voor zover ik weet heb ik daar geen laagveengebied, maar libellen willen nog wel eens gaan zwerven. Ik heb scherpgesteld op de vleugelbasis en heb vervolgens de foto omgezet in zwart-wit. Het abstracte beeld dat hierdoor ontstaat vind ik persoonlijk wel aardig geslaagd!

Glassnijder in zwart-wit

Paardenbloem

Met de volgende foto zijn we helaas al weer aan het einde van deze Superblog gekomen. Het is lastig, maar soms moet je leren om iets los te laten. Zo ook deze paardenbloem, die blijkbaar geen afscheid kan nemen van zijn pluisje.

De kunst van het loslaten

Als je dit leest, fijn dat je het helemaal tot het einde van dit bericht hebt volgehouden! Hopelijk heb je er net zo van genoten als ik! De komende weken zitten er nog een paar blogjes aan te komen, tenminste, als ik genoeg tijd heb om ze te schrijven. Op 16 juni vertrek ik namelijk voor 2 maanden naar Azië, dus ik zal nog het nodige moeten voorbereiden… 🙂

4 Reacties op “De Superblog – verhalen uit de natuur

    • 6 juni 2019 at 15:51
      Permalink

      Bedankt Tineke! 🙂

      Reply
  • 2 juni 2019 at 20:54
    Permalink

    De koninginnenpage bij zonsopkomst is prachtig. Het bleek bosvogeltje en de steenbreekvaren (de eerste foto) zijn ook super, heel dromerig. De akkerhoornbloem – dat lijkt wel een schimmenspel. Maar de waterjuffer slaat alles, die is ronduit spectaculair. Wat mij betreft mag je ons vaker zo lang laten wachten op een blog als deze 🙂 Alvast een goede en mooie reis naar Azië gewenst en succes met voorbereiden!

    Reply
    • 6 juni 2019 at 15:50
      Permalink

      Hoi Maarten, leuk te horen dat je de foto’s geslaagd vind! Ik merk ook zelf dat de foto’s in dit blogje anders, wat abstracter zijn dan de foto’s ik jaren geleden maakte. Ik vind het belangrijk om mezelf altijd uit te dagen en verder te groeien als (natuur)fotograaf, dus ik ben blij dat je die ontwikkeling kunt waarderen! 🙂

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *