Avonturen in Cambodja – Deel 4: Agressieve apen

16-04-2017 (dag 19)

De nachtbus, waarmee ik naar Sihanoukville was gegaan, kwam een paar uur eerder aan dan gepland: rond 5:00… Gelukkig kon ik mijn backpack al wel droppen bij mijn hostel, zodat ik lekker naar het strand kon. Ik heb een frisse ochtendduik genomen (alhoewel, fris, achteraf hoorde ik dat de riolering in Sihanoukville rechtstreeks op zee uitkomt…) en een beetje door de stad gewandeld, maar de vele oude blanke mannen die daar rondliepen om een andere reden dan om te backpacken, maakten dat ik al snel weer naar mijn hostel ben gevlucht. Daar heb ik de rest van de dag een beetje rondgehangen.

 

17-04-2017 (dag 20)

Ik heb de bus genomen naar Kep, een klein stadje aan de kust met een beroemde krabmarkt. Mijn route voerde mij ook door Kampot, de stad waar ik eerst heen wilde. Ik had echter besloten daar te eindigen, omdat het vanaf Kampot een half uur korter was naar het vliegveld in Phnom Penh dan vanaf Kep. Na aankomst in mijn nieuwe hostel ben ik meteen een wandeling gaan maken, met als doel een soort vlindertuintje aan de rand van Kep National Park. Ik was de deur nog niet uit of ik liep al tegen deze schoonheid aan: de ‘common pierrot’ (Castalius rosimon) uit de familie van de blauwtjes.

De ‘common pierrot’ op een gekruld takje, direct om de hoek bij mijn hostel

Daarna ben ik weer verder gegaan met mijn wandeling. Erg lang lukte dat echter niet, want op een smal paadje tussen het dichte struikgewas zag ik de mooiste vlindertjes die ik ooit had gezien: de ‘common silverline’ (Cigaritis vulanus), een soortje dat nauw verwant is aan de ‘club silverline’ uit deel 3, maar dan met veel meer kleur! Ik heb er denk ik wel een stuk of 10 zien vliegen, maar het absolute hoogtepunt was toen ik een paartje ontdekte op een uitstekend takje. Ik ben op de grond neergeploft, ben in de meest oncomfortabele houding ooit gekropen met mijn pet om schaduw te creëren in één hand, en mijn camera in mijn andere, en heb deze foto gemaakt. Wat een bijzonder mooie beesten!

Twee parende ‘common silverlines’ in Kep

Een andere mooie vlinder die op diezelfde plek rondvloog was de ‘lemon pansy’ (Junonia lemonias). De verschillende tinten bruin op de vleugels in combinatie met de oranje oogvlekken vond ik echt prachtig. Helaas hield de vlinder zijn vleugels net niet helemaal plat, waardoor de toppen onscherp zijn. Toch wilde ik deze foto graag met jullie delen!

De ‘lemon pansy’ die tussen de ‘common silverlines’ vloog

De vlindertuin, die ik na een tijdje wandelen bereikt had, stelde niet bijster veel voor: een groot net met daarin een paar wandelpaadjes en wat vlinders die in de omgeving gevangen waren. Natuurlijk is het wel een mooi initiatief om de lokale bevolking bewust te maken van de schoonheid van deze insecten, maar de soorten die daar door de bloemrijke tuin fladderden, kende ik allemaal al, dus ik heb daar geen foto’s gemaakt (in het wild is sowieso veel leuker!). Op de terugweg ben ik, begeleid door het altijd oorverdovende cicadeorkest, nog wel een paar keer gestopt, allereerst voor deze ‘common four-ring’ (Ypthima huebneri), die bovenop een groot blad ging zitten.

De ‘common four-ring’ die ik tegenkwam toen ik terug wandelde naar Kep

Even later kwam ik weer bij het stukje waar ik eerder die leuke vlinders had gevonden. Ik werd weer niet teleurgesteld: er vloog een mooie limoenvlinder (Papilio demoleus) tussen de struiken, op zoek naar een plekje om te gaan overnachten. Deze soort is behoorlijk invasief en komt tegenwoordig in grote delen van de wereld voor, in Midden-Amerika en de Caraïben bijvoorbeeld, terwijl het verspreidingsgebied van oorsprong alleen in Azië en Australië lag. Desondanks is het een prachtig beestje dat ik graag op de foto wilde hebben. Ik heb me tussen de struiken geworsteld en van afstand een foto kunnen maken, door de groene bladeren heen voor een mooi effect. Ik heb er wel wat krassen op mijn benen aan overgehouden maar ik ben blij dat het gelukt is!

De limoenvlinder in het dichte stuikgewas

De ‘common silverlines’ hadden intussen ook al hun slaapplekken gevonden, die gelukkig wat makkelijker te bereiken waren. Ik heb toen nogmaals een foto gemaakt, nu om de prachtige details op de vleugels te tonen.

Een ‘common silverline’ van een stuk dichterbij dan eerder op de dag mogelijk was

Na deze fantastische vlinderrijke dag ben ik maar vroeg naar bed gegaan, de volgende dag zou namelijk nog een stuk intensiever worden…

 

18-04-2017 (dag 21)

Na een heerlijke nacht ben ik ’s ochtends vroeg vertrokken. Eerst ben ik naar de pier gegaan om een bootticket te regelen naar Koh Tonsay, ‘Rabbit Island’, voor de volgende dag. Daarna heb ik een bezoek gebracht aan de beroemde krabmarkt, een overweldigende plek met overal verse zeedieren en mensen die ze aan jou willen verkopen. Daar heb ik voor het eerst van mijn leven krab gegeten, wat enorm lekker was, maar wel heel veel werk om de harde schaal open te breken… Vandaar ben ik vervolgens naar de westelijke ingang van Kep National Park gelopen. In het park besloot ik op het brede hoofdpad te blijven, dan zou mijn wandeling al lang genoeg worden. Ik zag vele vogels, miljoenpoten en noem het maar op, maar mijn aandacht werd getrokken door het minst opvallende diertje van allemaal: een grote groene wandelende tak die zich op een boom verstopte. Met zijn perfecte schutkleur en half verborgen onder een klimplant viel hij nauwelijks op, maar dat maakt insecten er voor mij alleen maar mooier op…

Van een afstandje (en zelfs van dichtbij) is deze wandelende tak nauwelijks te zien

Een paar kilometer verder hoorde ik plotseling wat ritselen in de bosjes. Ik keek goed, maar kon zo snel niks ontdekken… Of toch, wat is dat voor lange staart? Oh wauw, een aap! Snel griste ik mijn camera uit mijn tas om foto’s te maken. Nieuwsgierig kwam de makaak dichterbij. Iets rechts ervan had ik inmiddels ook al een tweede, derde en vierde aap ontdekt! Wat gaaf!

Een paar makaken, geen geweldige foto, maar wel een leuk zoekplaatje!

Ik was zo druk bezig met foto’s maken, dat ik niet in de gaten had dat ik langzaam omringd werd door aap 5 tot en met 15. Plotseling werd ik opgeschrikt door hard gegrom en gekrijs; alle apen lieten hun tanden zien en kwamen op me af. Ik greep mijn spullen en rende ervandoor! Nadat ik bijna over een anderhalve meter lange slang was gestruikeld, keek ik achterom. Gelukkig, de makaken bleven op afstand! Achteraf blijkt dat het maar goed is dat ik niet ben aangevallen: makaken kunnen namelijk verschillende virussen overbrengen op mensen, waarvan er een paar dodelijk kunnen zijn. Tjonge jonge, maar net overleefd! 😉
Verder ben ik niet zo veel bijzonders tegengekomen op mijn wandeling. Het hoogtepunt was een reusachtige vijgenboom die midden in de jungle groeide.

Een indrukwekkend exemplaar, deze vijgenboom!

Daarna vond ik het mooi geweest voor die dag. Ik heb nog een beetje in de buurt van het hostel rondgehangen en het verder lekker rustig aan gedaan. Ik vermoedde dat daar de komende dagen op Koh Tonsay, een mini-eilandje zonder wifi of elektriciteit, weinig verandering in zou komen…

1 Reactie op “Avonturen in Cambodja – Deel 4: Agressieve apen

  • 19 mei 2017 at 17:42
    Permalink

    Brrrr… wat een enge apen zeg! En wat een wondermooie vlinders!

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *