Winterse taferelen in Drenthe

De nacht van dinsdag op woensdag was de koudste februarinacht in 6 jaar. En laat ik nou net de ochtend daarna hebben uitgekozen om met studiegenoot Quiniver Tuinder, bekend van zijn boek “Natuurfotografie voor kinderen”, op pad te gaan naar Drenthe om noordse winterjuffers te zoeken. Oké, beetje cliché misschien, wéér diezelfde winterjuffers die elk jaar op deze site verschijnen, maar mijn inspiratie en bijzondere ideeën zijn in de winter vaak ver te zoeken… Bij aankomst bleek echter al dat het niet zo makkelijk zou worden als vorig jaar: een groot deel van het pijpenstrootje en de kale struikjes, overwinteringsplekken voor de juffers, waren weggehaald! Na een tijdje vruchteloos zoeken was het al tijd voor de zonsopkomst. En wat een zonsopkomst! Puur genieten!

Een bevroren ven in het gebiedje, zelfs op de stengeltopjes die boven het ijs uitsteken zit rijp!

Geknield op het net iets te dunne laagje ijs zaten we daar te fotograferen: ik met mijn ultragroothoeklens, Quiniver met tussenringen om juist heel dichtbij te komen. Dat blijkt uit de mooie close-up die hij heeft gemaakt van de bevroren stengels van het pijpenstrootje.

Bevroren topjes van het pijpenstrootje (foto gemaakt door Quiniver)

Ik was intussen een paar meter opgeschoven, van de schaduw naar het “warme” ochtendzonnetje. Deze foto is uit bijna dezelfde hoek genomen als mijn vorige, maar het directe tegenlicht geeft dit beeld wel een compleet andere sfeer!

IJskoud, maar toch warm…

Terwijl ik druk was met al mijn landschappen (niet gedacht dat ik dat ooit zou zeggen!), was Quiniver op zoek gegaan naar andere macro-onderwerpen. Hij besloot aan de slag te gaan met de uitgebloeide dopheide, die ook bedekt was met een laagje rijp. Met fantastisch resultaat!

Wat een heerlijk plaatje! (foto gemaakt door Quiniver)

Daarna was het tijd om verder te zoeken. We zijn nog een paar uur doorgegaan, maar helaas hebben we geen enkele noordse winterjuffer kunnen vinden… Tja, dan maar zonder libellenfoto’s naar huis dit jaar, het was hoe dan ook een fantastische ochtend geweest!

Tijdens de zoektocht moest er natuurlijk nog wel even tijd worden gemaakt voor een landschapsstop…

Toch kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om Quiniver naar Zeeland terug te sturen zonder ook maar 1 winterjuffer gezien te hebben. Daarom besloten we nog even door te zoeken in het Rechterense Veld, dit keer naar de veel algemenere bruine winterjuffer. Alle rijp was toen al gesmolten, maar we moesten en zouden er een vinden: dat was inmiddels een principekwestie geworden! Weer hebben we een hele tijd gezocht op de plek waarvan ik vermoedde dat ze er zouden zitten. Weer hebben we niks kunnen vinden, wat ongelofelijk frustrerend! Ik had nog één allerallerallerlaatste plekje waar ik wilde kijken, anders was het tijd om naar huis te gaan. Niet op de eerste struik, ook niet op de tweede, de derde, de vierde… Maar dan ineens: yes, gevonden! Meteen aan de slag dus!

Het heeft even geduurd, maar dan voelt het natuurlijk wel extra goed als het toch nog meezit! (foto gemaakt door Quiniver)

Ook ik wilde nog even mijn ding doen, maar toen realiseerde ik me dat ik mijn statief een heel eind terug had laten staan. Zucht. Dus… Snel een sprintje heen en weer, en daarna alsnog even die libel fotograferen. Op aanraden van Quiniver deed ik dat met mijn groothoeklens in plaats van mijn macrolens. Bedankt voor de tip hè!

Mijn winterjufferfoto in een totaal niet winters bos

Gelukkig, missie toch nog een beetje geslaagd! En bovendien heb ik geleerd dat landschapsfotografie toch ook eigenlijk wel heel erg leuk is… 🙂

2 thoughts on “Winterse taferelen in Drenthe

  • 10 februari 2018 at 00:44
    Permalink

    Wat een schitterende foto’s Quinten. Vooral met die ijsstrootjes, heel mysterieus!
    Ook weer eens wat anders, landschappen. Daar heb je wel een paar bevroren handen voor over toch:-)

    Reply
  • 10 februari 2018 at 16:26
    Permalink

    Brrr… wat moedig om op zo’n koude ochtend er op uit te trekken om foto’s te maken! Maar wat zijn het wederom schitterende foto’s geworden! Ook die van je studiegenoot.
    Groeten van Hans en Tineke Gebuis.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *