Vlinders in de Alpen – Deel 2: De bergen in!

Op dag 2 van mijn reis naar de Alpen besloot ik een lange rit te maken: via Duitsland (Oostenrijk was wat sneller geweest, maar dan had ik tol moeten betalen en ik blijf een gierige Hollander… 😉 ) ben ik naar de Riedener See in Oostenrijk gereden voor een waterjuffer die ik graag wilde zien: de siberische waterjuffer. De ondersoort die hier in Europa leeft,Coenagrion hylas freyi, werd pas in 1952 ontdekt op enkele locaties in Beieren, Zwitserland en Oostenrijk, maar binnen de kortste keren was de siberische waterjuffer door verzamelaars en achteruitgang van de milieukwaliteit uitgestorven in Duitsland en Zwitserland. Momenteel is deze soort alleen bekend van zo’n 10 locaties in het westen van Oostenrijk, en is het de zeldzaamste waterjuffer van Europa. Wat het fotograferen van deze libellen nog eens extra lastig maakt, is dat siberische waterjuffers slechts een paar uurtjes per dag actief zijn, rond het middaguur, en dan ook alleen als het zonnig en warm is! Lastig beestje dus! Eenmaal bij het bergmeertje aangekomen leken de omstandigheden ideaal: strakblauwe lucht en ruim 30 graden. Omdat er nog veel meer moois bloeide en fladderde in het gebied, besloot ik eerst eens een rondje rond het meer te lopen. Eens kijken wat er allemaal te zien was…

Vanwege de kalkrijke grond rondom de Riedener See bloeien er vele mooie planten. Als orchideeënliefhebber was mijn hoogtepunt toch wel het grote aantal bruinrode wespenorchissen
In het bos vlogen vele boserebia’s, ook een nieuwe soort voor mij!

Hier kwam ik ook mijn vierde doelsoort tegen: titania’s parelmoervlinder. Niet zozeer een vlinder die ik wilde zien vanwege de zeldzaamheid, maar meer vanwege de prachtige vleugeltekening.

Titania’s parelmoervlinder, niet mijn beste foto, maar wat een ongelofelijk mooie vlinder is het…

Ook maakte ik even een foto van de Riedener See, voor jullie ook leuk om te zien wat een mooie omgeving dat was!

De Riedener See: glashelder water, een onderwaterbos en een erg interessante fauna!

Daarna ben ik naar de plek gegaan waar de siberische waterjuffers vlogen. Ik heb een aantal exemplaren gezien, maar erg dichtbij wilden ze helaas niet komen. Mijn beste foto maakte ik van een tandem (mannetje zit vast aan vrouwtje voor de paring), hoewel ik ook over die foto niet helemaal te spreken ben. Maar ach: ik heb de juffers gezien en ook nog eens een herkenbare foto gemaakt, dus ik ben tevreden!

De siberische waterjuffer, een prachtige libel die ik zeker nog eens wil opzoeken voor een betere foto!

Met de drukkende warmte van die dag kon ik het echter niet opbrengen om nog veel langer door de gaan, dus hield ik het voor gezien en besloot ik om voor het eerst van mijn leven écht de bergen in te gaan. Ik had al een plek in gedachten, waar ik de bijzondere oranjebonte parelmoervlinder hoopte te gaan spotten. Na een zenuwslopende rit over een heleboel smalle en kronkelige bergweggetjes kwam ik aan op de plek van bestemming. Wat een fenomenaal uitzicht!

Het uitzicht bij mijn allereerste bergwandeling

Gelukkig was de temperatuur hier een stuk aangenamer en stond er ook wat wind. Het pad dat ik volgde, leidde me tussen de klingelende Alpenkoeien door, het bos in. Op een open plek zag ik in een oranje flits iets snel voorbij vliegen! Zou het…? Nee helaas, ‘slechts’ een zilveren maan. Ook een mooie vlinder, maar niet wat ik zocht. Nog een parelmoervlinder! Misschien is dit dan…? Jammer, weer een zilveren maan… Daarna bleek driemaal scheepsrecht te zijn. De derde parelmoervlinder die ik zag vliegen, bleek een oranjebonte te zijn! Yes!

De oranjebonte parelmoervlinder, wat een schitterend beest!

De oranjebonte parelmoervlinder komt in Europa alleen in de Alpen voor, en dan ook nog eens erg lokaal en pas vanaf 1.400 meter hoogte. Van alle 10 mijn doelsoorten was dit misschien wel de lastigste, dus ik ben erg blij dat ik er eentje heb kunnen vinden!

De vlinder had genoeg gedronken en ging zonnen, wat mij de kans gaf ook de fotogenieke bovenkant vast te leggen

Net op tijd was ik klaar met de foto’s, want de vlinder had er genoeg van en vloog naar beneden langs een steile rotshelling, waardoor ik hem uit het oog verloor. Tijd om ook wat aandacht te besteden aan de vele andere vlinders in dit gebied.

De bergerebia, een nieuwe soort voor mij!
Het groot spikkeldikkopje, nog een nieuwe soort!
Geen nieuwe soort, maar bruine vuurvlinders zijn gewoon altijd mooi

Mijn dag bleek echt niet stuk te kunnen, want ook doelsoort 7, het alpenhooibeestje, kwam ik tegen bij mijn wandeling! Wat een feest! Ik ben natuurlijk al fan van de hooibeestjes, maar het alpenhooibeestje is echt helemaal spectaculair fantastisch geweldig mooi! Misschien wel net zo mooi als de goudooghooibeestjes die ik een dag eerder had gezien!

Het alpenhooibeestje werkte ook nog eens mee bij het maken van de foto, mijn dag kon niet meer stuk!

Al met al heb ik na 2 dagen dus al 7 van mijn 10 doelsoorten gezien en op de foto kunnen zetten, dat gaat lekker! Dan moeten die laatste 3 vlinders met nog 2 dagen te gaan toch ook nog wel lukken? Wordt vervolgd…

6 reacties op “Vlinders in de Alpen – Deel 2: De bergen in!

  • 19 juli 2017 at 18:49
    Permalink

    Prachtige vlinders inderdaad en heel leuk om deelgenoot te worden van je enthousiasme 🙂

    Reply
    • 19 juli 2017 at 23:16
      Permalink

      Dank je Maarten! De voornaamste reden dat ik deze blog heb, is om mensen emthousiast te maken voor de natuur. Daarom vind ik het altijd leuk om te horen als dat lukt!

      Reply
  • 19 juli 2017 at 21:29
    Permalink

    Hoe herken je de nieuwe soorten? Heb je een boekje bij je?

    Reply
    • 19 juli 2017 at 23:21
      Permalink

      Hoi Marjan. Ik had inderdaad een boek mee waarin alle soorten dagvlinders van Europa beschreven zijn. Eerlijk gezegd heb ik dat nauwelijks gebruikt en heb ik alle lastige soorten (zoals het groot spikkeldikkopje en de bergerebia) thuis pas gedetermineerd. Andere soorten (bijvoorbeeld het alpenhooibeestje en titania’s parelmoervlinder) zijn goed herkenbaar als je weet waar je op moet letten en kan ik in het veld benoemen.

      Reply
  • 20 juli 2017 at 12:09
    Permalink

    Het enthousiame van je spat er weer van af, geweldig.
    Bijna meer dan een hobby 🙂

    Reply
  • 22 juli 2017 at 21:18
    Permalink

    Je hebt een mooi reisje gemaakt Quinten! Met als resultaat weer schitterende foto’s!

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *