Oranjetipjes in de kou

Vlinders kunnen niet schuilen onder een paraplu wanneer het regent, wanneer het vriest kunnen ze zich niet warmen aan een kachel. Altijd zijn ze buiten, weer of geen weer. De meeste mensen zien vlinders alleen maar overdag, als de zon schijnt en het lekker warm is. Daarom heb ik voor dit blogbericht oranjetipjes gefotografeerd, eerst direct na een regenbui, daarna na een nacht met vorst.

De desbetreffende regenbui vond vorige week al plaats. Eigenlijk had ik gehoopt op stortregen, waarin ik de grote vallende druppels ook op de foto kon krijgen, maar helaas bleef het bij een kort miezerbuitje. Tegen de tijd dat ik de oranjetipjes begon te zoeken was het al weer (zo goed als) droog. Er hingen toen wel een heleboel druppels aan de pinksterbloemen, leuk dus om daar een beetje mee te experimenteren!

Oranjetipje na een regenbui
In de druppels is de grijze lucht te zien, hierdoor vallen ze extra op

Op de volgende foto ben ik stiekem wel een beetje trots, ik vind het resultaat erg mooi geworden! Van een paar meter afstand heb ik een oranjetipje dat op een hoge pinksterbloem zat met tegenlicht gefotografeerd. In de achtergrond zijn de grillige vormen van bomen nog vaag herkenbaar. In de nabewerking heb ik de foto in zwart-wit omgezet, op die manier vond ik het beeld nog wat sterker.

Silhouet oranjetipje zwart wit
Achter het oranjetipje was de grijze lucht goed zichtbaar, waardoor het silhouet erg afsteekt

De foto’s die nu volgen laten zien hoe de vlinders ’s morgens na een koude nacht langzaam wakker worden. Het eerste oranjetipje dat ik vond, een vrouwtje (herkenbaar aan de donkere vleugeltoppen), bevond zich op een plek waar na de lichte nachtvorst rijp was ontstaan. Hierdoor ontstaat een nogal “winters” beeld. Doordat deze foto nog voor zonsopkomst is genomen, zit er totaal geen warmte in de foto.

Oranjetipje in de kou
Brrrr… Wat zal ze het koud hebben…

De vlinder zelf was bedekt met een heleboel kleine dauwdruppeltjes, hier heb ik een close-up van gemaakt. Zelfs op de ogen zitten druppeltjes!

Oranjetipje met dauw close-up
Prachtig, al die kleine druppeltjes!

Even verderop zaten nog wat mannetjes (met oranje vleugeltoppen). Op één bloem zaten er zelfs drie!

Oranjetipje met dauw
Een eenzaam oranjetipje…
Oranjetipjes met dauw
… en een slaapfeestje!

En toen kwam dat magische moment waarop de zon opkwam. Alles werd plotseling veel mooier door de warme gouden stralen van de zon. Doordat dauwdruppels dat licht weerkaatsen wordt de achtergrond veel warmer van kleur.

Oranjetipje in het eerste zonlicht
De eerste gouden zonnestralen bereiken dit oranjetipje
Oranjetipjes in het eerste zonlicht
Hier heb ik een beetje overbelicht, waardoor het prachtige zonlicht nog beter zichtbaar is

En toen besloot ik eventjes te wachten totdat de vlinders hun vleugels zouden openen. Of tenminste, ik had gedacht dat dat “eventjes” zou duren. Maar waar ik geen rekening mee had gehouden, was dat de vlinders nogal verstopt zaten achter een paar bomen en dat het nog wel een tijdje zou duren voor ze in de volle zon zouden staan… Dus mijn “eventjes” bleek achteraf meer dan 2 uur te zijn… En toen het eerste oranjetipje eindelijk zijn vleugels opende, kon ik nog maar net een paar foto’s maken voor hij wegvloog. Ik ben niet echt tevreden met deze foto, maar ik heb er zo lang op moeten wachten, dat hij wel in dit bericht móest komen.

Oranjetipjes worden wakker
Het achterste oranjetipje wordt wakker en opent zijn vleugels, de andere twee slapen uit

Ik eindig dit bericht bij het begin, geen volwassen vlinder, maar een eitje. Omdat de rupsen kannibalistisch zijn, wordt er op elke pinksterbloem maar één eitje gelegd. De eerste paar uur is dat eitje erg lichtgekleurd, maar langzaam verandert de kleur naar -hoe kan het ook anders- oranje!

Eitje van oranjetipje
Het eitje van een oranjetipje op de stengel van een pinksterbloem, in werkelijkheid is het slechts enkele millimeters groot!

Ik denk dat ik nu wel klaar ben met de oranjetipjes voor dit jaar. De eerste libellen beginnen nu ook weer te vliegen, hopelijk kom ik ze de komende weken weer tegen!

2 thoughts on “Oranjetipjes in de kou

  • 22 april 2016 at 11:28
    Permalink

    Alweer schitterende foto’s Quinten! Groetjes!

    Reply
  • 22 april 2016 at 19:15
    Permalink

    Heb weer genoten van je enthousiasme, je verhalen over wat je allemaal meemaakt en de prachtige foto’s. Ik maak mee dat de zon opkomt en bewonder je geduld. En ondertussen leer ik ook nog wat over onze mooie fauna!

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *