Buitenbeentjes

De buitenbeentjes. De vreemde eenden in de bijt. Foto’s die op zich leuk zijn, maar eigenlijk niet zo goed in een blogje passen. Normaal stop ik ze weg in de diepste krochten van mijn harde schijf, om er vervolgens nooit mee naar om te kijken. Deze keer pak ik het echter anders aan, ik ga zelfs een heel bericht aan deze foto’s wijden! Allemaal foto’s van dit jaar die jullie anders nooit te zien zouden krijgen. Als dat niet efficiënt is…

We beginnen in januari. Ik lag op mijn buik in het bos tussen de dode bladeren te wroeten, op zoek naar springstaartjes. Springstaartjes zijn minuscule beestjes, tot een paar millimeter groot, die met behulp van hun kleine vorkstaartje vrolijk in het rond kunnen springen. Ik had ze nog nooit gezien, maar als je er gericht naar gaat zoeken, blijken ze overal te zitten!

Klaar voor de afsprong…

Vervolgens maken we een toepasselijk sprongetje naar een heerlijk warme zomeravond, toen ik in het Fochteloërveen op jacht was naar één van de drie Nederlandse veenvlinders: het veenhooibeestje. Deze uiterst zeldzame vlinder heeft hier zijn enige echt grote populatie zitten, en is verder uit vrijwel heel Nederland verdwenen. Zonde, want het is een prachtig beestje…

Een veenhooibeestje in het heerlijke zomeravondlicht

Een paar dagen later liep ik in het Dwingelderveld, thuis van nog een veenvlinder, het veenbesblauwtje. Hoewel ik de vlinders heb gezien en op de foto heb gekregen, was het licht gewoon niet mooi genoeg om er een blogje over te maken. Toch heb ik die dag wel een leuke foto gemaakt van een hele andere vlinder, de ringspikkelspanner. Bij lange na niet zo zeldzaam of mooi als het veenbesblauwtje, maar door het contrast van de boomstam waar ik hem op aantrof kon ik er toch een leuke foto van maken.

Een rustende ringspikkelspanner in zwart-wit

Wat dichter bij huis, in het Rechterense Veld, leven ook genoeg leuke dieren waar ik zelfs nog nooit van gehoord heb. Dat bleek ook deze zomer maar weer eens, toen ik me een weg baande door een dicht woud van manshoge adelaarsvarens en ik daar een larve van de Stromboceros delicatulus aantrof. Nu weet ik zeker dat 99,9% van de mensen geen idee heeft waar ik het over heb, maar die lange naam behoort toe aan een klein bladwespje, dat tussen de adelaarsvarens leeft.

Tja, als we toch met wetenschappelijke namen gaan strooien: een Stromboceros delicatulus larve op de Pteridium aquilinum

Inmiddels is de zomer al weer een tijdje achter ons, voor de volgende foto zijn we in de herfst aanbeland. Het was een magische ochtend in het bos in mijn nieuwe woonplaats Renkum, toen ik dit paddenstoeltje tegenkwam. Groothoeklens op de camera, en deze foto was geboren!

Herfst in het Renkumse bos

En daarmee zijn we bij de laatste twee foto’s aangekomen, beide van afgelopen vrijdag. Na een koude nacht stond ik ’s morgens vroeg al op de Renkumse Heide, waar een klein beetje rijp me bijna deed geloven dat de winter al was begonnen! Vooral op de braambladeren zag dit er fantastisch mooi uit!

Een donker plaatje…
… en eentje met wat meer kleur!

Zo, eindelijk weer een nieuw bericht op de site! Vanwege de studie kan ik nog niet beloven wanneer het volgende zal verschijnen, maar binnenkort is het kerstvakantie, dus dan ga ik zeker lekker op pad!

4 thoughts on “Buitenbeentjes

  • 3 december 2017 at 23:57
    Permalink

    Dankjewel Quinten. Van deze serie zijn de braambladeren mijn favoriet!

    Reply
  • 4 december 2017 at 09:51
    Permalink

    Ongelofelijk wat een scherpte. Het springstaartje en de larve zijn mijn favorieten omdat ik nu pas leer hoeveel ik in de natuur NIET zie.
    Ik kijk al weer uit naar je volgende ‘vlog’.

    Reply
  • 4 december 2017 at 14:13
    Permalink

    Leuk, die buitenbeentjes Quinten!
    In het onderste braamblad kun je, met een beetje fantasie, kerstboompjes zien ; ))
    Dus op naar de Kerstvakantie!

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *