Avonturen in Cambodja – Deel 6: Een knallend einde

24-04-2017 (dag 27)

Met een minivan ben ik naar Kampot gereden. Zoals elke keer als ik op een nieuwe plek aankwam, heb ik de eerste dag besteed aan het ontdekken van de stad. Zo kwam ik er al gauw achter dat deze stad bekend staat om de vele doerians die in de omgeving worden gekweekt. Dit zijn stekelige vruchten ter grootte van een watermeloen die vooral berucht zijn vanwege de doordringende stank die ze verspreiden. De smaak zou wel enorm lekker moeten zijn, maar ik heb er een gekocht op de markt en vond er maar weinig aan: nadat ik een paar grote happen had genomen, heb ik de dure vrucht gedoneerd aan de lokale bevolking en ben ik de rest van de dag een beetje misselijk geweest…

 

25-04-2017 (dag 28)

Een van de beroemdste toeristische attracties die Kampot te bieden heeft, is Bokor Mountain, in het Preah Monivong National Park. De top van deze berg (1.081 meter boven zeeniveau) is ongeveer 37 kilometer van Kampot verwijderd en is makkelijk te bereiken via een geasfalteerde weg die helemaal naar boven gaat. Hier staan nog een aantal Franse koloniale gebouwen die lang geleden verlaten zijn, eigenlijk een soort spookstad dus. Met een gehuurde scooter ben ik helemaal naar boven gereden, onderweg genietend van vele prachtige uitzichten. Op een bepaalde hoogte kon ik echter niets meer zien: ik reed de wolken in, die bijna altijd aanwezig zijn in het park, hoe zonnig het ook is in de omgeving! Hoe gaaf is dat! Nadat ik eerst een bezoekje had gebracht aan de spookstad, besloot ik naar een ander gedeelte van het park te gaan, waar veel zeldzame planten groeien. Toen de zon begon te schijnen kwamen er ook allerlei insecten tevoorschijn die ik nog niet eerder had gezien. Een van deze insecten was een libel, de ‘crimson marsh glider’ (Trithemis aurora). Hoewel de vrouwtjes verre van onopvallend zijn, met grote bruingele vlekken op de vleugels, zijn het toch de nog veel mooier gekleurde mannetjes die de show stelen. Kijk zelf maar wat ik bedoel…

Een ‘crimson marsh glider’, ik weet dat de scherpte op het lijf van de libel niet helemaal perfect is, maar na een fotoshoot van een uur was dit verreweg de kleurrijkste foto

Bij hetzelfde beekje vloog ook een prachtige vlinder rond: de ‘white dragontail’ (Lamproptera curius). Dit bijzondere beestje is niet enorm groot, maar valt toch op door de doorzichtige vleugeltoppen en lange staarten aan de achtervleugels. Ik wist niet wat ik zag! Toen het beestje op een vochtige rotswand landde om wat te drinken heb ik, ondanks het harde zonlicht waar ik normaal gesproken een hekel aan heb, een foto gemaakt. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb, want de felle schitteringen in het water voegen hier echt wat toe aan het plaatje!

De ‘white dragontail’, drinkend op een vochtige rots

Tegen de tijd dat ik aankwam in het gebied waar de bijzondere planten zouden moeten staan, was het al weer bewolkt (dus mistig) geworden en begon het zelfs een beetje te spetteren. Dat weerhield me er niet van om foto’s te maken van de vele bekerplanten die ik zag. Deze planten hebben vangbekers waar een zoete geur uit komt om insecten te lokken. Als die dan in de beker glijden, kunnen ze niet meer ontsnappen en worden ze langzaam verteerd. De soort die hier groeit, Nepenthes bokorensis, is behoorlijk uniek en komt alleen op Bokor Mountain voor! Omdat de planten er niet echt fotogeniek bij stonden, besloot ik om een close-up te maken van de gevlekte binnenkant.

De binnenkant van Nephentes bokorensis

Een andere plant die ook in grote aantallen te vinden was op die plek was de orchidee Eria lasiopetala. Niet erg opvallend, maar van dichtbij wel erg mooi met de subtiele gele bloemblaadjes met roodbruine adertjes.

Deze orchidee, Eria lasiopetala, kwam behoorlijk veel voor op Bokor Mountain

Ik volgde een kronkelweg, steeds dieper het park in, in de hoop nog wat leuke insecten tegen te komen, maar dat lukte helaas niet. Wel ontdekte ik nog een paar bekerplanten die wél op een mooie plek stonden. Leuk, want het zijn toch wel hele bijzondere planten!

Vier op een rij!

Op dat moment begon het plotseling echt hard te regenen. Ik zocht een beschut plekje op tussen de rotsen en heb daar gewacht tot het droog was. Dat wil zeggen: ik heb mijn cameraspullen daar droog gelegd en ben zelf op zoek gegaan naar de perfecte plek voor een landschapsfoto. Toen ik een goede hoek gevonden had, was het al weer droog en kon ik aan de slag gaan.

Een typisch landschap voor Bokor Mountain

Daarna ging het helemaal mis. Ik reed weer op mijn scooter op de kronkelweg, onderweg naar een ander deel van het park, toen mijn pet wegvloog door een harde windvlaag. Doordat ik was afgeleid, zag ik een steen op de weg over het hoofd, waardoor ik uit de bocht vloog, onderuit ging, en met zo’n 40 km/u op de rotsige ondergrond knalde. Au. Gelukkig ben ik er goed vanaf gekomen met alleen een hersenschudding, een paar bulten en een heleboel schaafwonden, maar het had veel slechter af kunnen lopen. Gelukkig was er een kliniek op de berg, waar mijn wonden zijn ontsmet met alcohol en de rechterkant van mijn hoofd is volgeplakt met pleisters en verband. Wel moest ik vanaf de plek van mijn val nog zo’n 50 km terugrijden naar Kampot, maar dat is gelukkig allemaal goed gegaan.

 

26-04-2017 (dag 29)

Mijn laatste volle dag in Cambodja. Ik heb de hele dag in bed gelegen met barstende koppijn. Niet helemaal een fijne afsluiting van zo’n mooie reis…

 

27-04-2017 (dag 30)

En dan is daar die onvermijdelijke dag waarop mijn avontuur ten einde is gekomen. Ik heb geweldige avonturen beleefd, fantastische mensen ontmoet, ongelofelijke plekken bezocht… Kortom: een reis om nooit meer te vergeten!

 

En daarmee is er ook een einde gekomen aan deze serie. Hopelijk heb ik jullie een beetje mee kunnen laten genieten door al mijn foto’s en verhalen met jullie te delen! 🙂

4 reacties op “Avonturen in Cambodja – Deel 6: Een knallend einde

  • 25 mei 2017 at 08:43
    Permalink

    Dank je wel voor je reisverslag. Ik heb ervan genoten.
    Toevallig hebben we net een bekerplant gekocht voor in de vijver. Ik noem het maar een vliegenvanger , dacht dat het wel leuk zou zijn voor de kleinkinderen. Succes verder Quinten!

    Reply
    • 25 mei 2017 at 16:38
      Permalink

      Graag gedaan! Dat hoor ik graag! Wij hebben ook sinds vorige week een vijvertje, waar ik per se een bekerplant in wilde hebben, het blijven toch fascinerende dingen 🙂

      Reply
  • 26 mei 2017 at 22:24
    Permalink

    Bedankt voor het interessante reisverslag met de prachtige foto’s Quinten! Hopelijk heb je nu geen.last meer van je hersenschudding?

    Reply
    • 1 juni 2017 at 18:57
      Permalink

      Nee, gelukkig was de hoofdpijn na een paar weken helemaal weg! Ik heb nu alleen nog een paar bulten die misschien niet meer weg gaan, maar dan doe ik mijn achternaam tenminste eer aan… 😉

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *